Lachen!

27 januari 2014

Vandaag kon ik weer eens hartelijk lachen om mezelf. De aanleiding? Het nabellen na een mailtje aan een potentiële klant. Een mailtje waarin ik een startende ondernemer – gemeend – complimenteerde met de sfeervolle foto’s op haar website. Die passen helemaal bij de uitstraling van de handgemaakte zeepjes die zij verkoopt. Maar de webtekst is een heel ander verhaal. Niet scanbaar, niet smaakmakend, niet goed vindbaar voor zoekmachines.

In mijn mail signaleerde ik de discrepantie tussen beeld en tekst. Daarna suggereerde ik dat een professioneel geschreven webtekst zorgt voor meer relevante bezoekers. Met grootkans een betere conversie. Een ‘investering’ die zichzelf terug verdient. Ter voorbereiding op het telefoontje noteerde ik – helemaal volgens het boekje – een intro en een paar relevante vragen. Met pen en papier onder handbereik ging ik er echt voor zitten. ‘Met Karin’ nam de ondernemer joviaal galmend de telefoon op. Toen ik mijn naam en bedrijfsnaam noemde, vroeg ze ineens streng ‘Heeft u mij eerder een mail gestuurd?’ Mijn bevestiging werd meteen gevolgd door een verontwaardigd ‘Dat vond ik helemaal niet leuk!!’

Met de gulden regel: ‘empathie tonen en doorvragen’ in gedachten, antwoordde ik vriendelijk dat mij dit speet. En informeerde ik wát mijn gesprekspartner zo gestoord had aan mijn mailtje. ‘Het was ongevraagd’ en ‘Ik heb helemaal geen belangstelling’ foeterde ze.  Ik maakte mijn excuses, voegde toe dat mijn mailtje zeker niet zo bedoeld was, en legde op.

Even was ik beduusd, maar daarna moest ik lachen. Lachen om mezelf. Daar zat ik, met mijn grondige voorbereiding. Letterlijk een echte zeperd!
Zeggen ze niet ‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’? Dankzij dit telefoontje heb ik vandaag in elk geval geleefd. En geleerd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Oudere blogposts: